جنس نگه زهرکه بود جلوه سود ما

ما را به راه عشق طلب رهنما بس است

جایی که نیست قبله نما نقش پا بس است

سرمایه بهرآینه کسب صفا بس است

ننشست اگر به پهلوی ، ما تیر او، ز ناز

نقشی به حسرتش ، ز نی بوربا بس است