بی قدت سرو خدنگی ست به پهلوی چمن

کاین سپررا ز سحر درته دامن تیغ است

مصرع تازه که از بحر خیالم موجی ست

د وست را آب حیات است وبه دشمن تیغ است

به خطت سبزه همان برسرگلشن تیغ است

چون گل شمع به هر اشک سری باخته ایم

گریه هم بی تو برای سوخته خرمن تیغ است