تا به کی در غم تدبیر سلامت مردن

به خطت سبزه همان برسرگلشن تیغ است

چون گل شمع به هر اشک سری باخته ایم

گریه هم بی تو برای سوخته خرمن تیغ است

بیش از زخم همان زحمت جوشن تیغ است

چون سحر قطع تعلق زجهان آنهمه نیست

رنگ چینی که شکستیم به دامن تیغ است