خطی به صفحه دل بی خراش شوق تو نیست

دمی که محو شد این صفر هرچه هست یک است

نظر به گرد ره انتظار دوخته ایم

به چشم دام سیاهی صید، مردمک است

ز روی بحر به جز موج هرچه هست حک است

می ام به ساغر دل نقل یاس می گردد

چو زخم ، قطره آبی که می خورم گزک است