چو زخم ، قطره آبی که می خورم گزک است

خطی به صفحه دل بی خراش شوق تو نیست

ز روی بحر به جز موج هرچه هست حک است

می ام به ساغر دل نقل یاس می گردد

دویی کجاست ، ز نیرنگ احولی بگذر

که یک نگاه میان دوچشم مشترک است

به اوج آگهی ات نردبان نمی باید