مغتنم گیر که دندان به جگر نزدیک است

می گزد جوهر آیینه کف دست تهی

باخبر باش که افلاس و هنر نزدیک است

اگر از نعمت الوان نتوان کام گرفت

چون نفس نیم نفس در قفس آینه ایم

راحت منزل ما پر به سفر نزدیک است

دود دل مژده ی خاکستر ما داد و گذشت