دود دل مژده ی خاکستر ما داد و گذشت

مغتنم گیر که دندان به جگر نزدیک است

چون نفس نیم نفس در قفس آینه ایم

راحت منزل ما پر به سفر نزدیک است

یعنی این شب که تو دیدی به سحر نزدیک است

در عبادتکده ی دل که ادب محرم اوست

هر دعایی که نکردم به اثر نزدیک است