پرتواین شمع آغوش وداع محفل است

صید مجنون طینتان بی دام الفت مشکل است

هرکه بیمار محبت گشت سرتا پا دل است

چشم واکردن کفیل فرصت نظاره نیست

وحدت وکثرت چو جسم و جان در آغوش همند

کاروان روز وشب را در دل هم منزل است

در غبار بیدلان دام نزاکت چیده اند