وحدت وکثرت چو جسم و جان در آغوش همند

هرکه بیمار محبت گشت سرتا پا دل است

چشم واکردن کفیل فرصت نظاره نیست

پرتواین شمع آغوش وداع محفل است

کاروان روز وشب را در دل هم منزل است

در غبار بیدلان دام نزاکت چیده اند

کیست دریابدکه لیلی پرده دار محمل است