کیست دریابدکه لیلی پرده دار محمل است

وحدت وکثرت چو جسم و جان در آغوش همند

کاروان روز وشب را در دل هم منزل است

در غبار بیدلان دام نزاکت چیده اند

دیده تنها کاسه دریوزه دیدار نیست

ازتپش در هر بن مویم هجوم سایل است

دانه مجنون سرشت مزرع رسواییم