دیده تنها کاسه دریوزه دیدار نیست

کاروان روز وشب را در دل هم منزل است

در غبار بیدلان دام نزاکت چیده اند

کیست دریابدکه لیلی پرده دار محمل است

ازتپش در هر بن مویم هجوم سایل است

دانه مجنون سرشت مزرع رسواییم

ریشه ام گل کردن چاک گریبان دل است