هر نفس کز سینه ام سر می کشد دست دل است

بسکه هر عضوم اثرپرورده بیداد اوست

رنگ اگر در خون من یابی حنای قاتل است

غرقه صدکلفتم از عجز من غافان مباش

عرض نیرنگ تپشهای مرا تکرارنیست

اشک هر مژگان زدنها رنگ دیگر بسمل است

تا به بی دردی توانی ساعتی آسوده زیست