اشک هر مژگان زدنها رنگ دیگر بسمل است

غرقه صدکلفتم از عجز من غافان مباش

هر نفس کز سینه ام سر می کشد دست دل است

عرض نیرنگ تپشهای مرا تکرارنیست

تا به بی دردی توانی ساعتی آسوده زیست

بیدل از الفت تبراکن که الفت قاتل است