وهم هستی بست برآیینه ام رنگ دویی

کزهجوم آبله این دشت سرتا پا دل است

شسته می گردد نمایان سر خط موج از محیط

نقش ما زین صفحه پیش از ثبت کردن زایل است

تاکسی خود را نمی بیند به وحدت واصل است

بسکه الفتگاه عجزم دلنشین بیخودی ست

آب اگرکردم ازین خاکم روانی مشکل است