هرگام به راه طلبت رفته ام از خویش

بالیدگی داغ مه از جسم هلال است

در خلوت دل ازتو تسلی نتوان شد

چیزی که در آیینه توان دید مثال است

نقش قدمم آینه گردش حال است

هرجا روم از روز سیه چاره ندارم

بی روی تو عالم همه یک چشم غزال است