ای ذره مفرسای بپرداز توهم

بی روی تو عالم همه یک چشم غزال است

آن مشت غبارم که به آهنگ تپیدن

در حسرت دامان نسیمش پر و بال است

خورشید هم از آینه داران زوال است

بیدل من و آن دولت بی دردسر فقر

کز نسبت او چینی خاموش سفال است