نوبهاری عجب از وهم خزن باخته ام

چشم حیرت زده ام آبله پای دل است

حسن بی پرده و من سر به گریبان خیال

اینکه منع نگهم می کند ایمای دل است

غم امروز من اندیشه فردای دل است

ظرف و مظروف خیال آینه یکدگرند

هرکجا از تو تهی نیست همان جای دل است