اشک ما موج تبسمکده شوخی اوست

غنچه در مهد به پرداز دبستان گل است

داغ بیطاقتی کاغذ آتش زده ایم

رفتن از خود چقدر سیر خیابان گل است

شور شبنم نمکی از لب خندان گل است

فرصت عیش درین باغ نچیده ست بساط

رنگ گردیست ز پایی که به دامان گل است