تو هم از ناله بلبل نشستن آموز

رنگ گردیست ز پایی که به دامان گل است

نشوی بیهوده تهمت کش جمعیت دل

غنچه هم در شکن ببستن پیمان گل است

صحن این باغ پر از خانه به دوشان گل است

رنگ و بو در نظرت چند نقاب آراید

با خبر باش همین صورت عریان گل است