غنچه سان غفلت ما باعث جمعیت ماست

بال بلبل به نظر دارد و حیران گل است

دور بیهوشی ما را قدحی لازم نیست

گردش رنگ همان لغزش مستان گل است

ورنه بیداری گل خواب پریشان گل است

ماتم و سور جهان آینه یکدگرند

مقطع آه سحر مطلع دیوان گل است