ورنه بیداری گل خواب پریشان گل است

دور بیهوشی ما را قدحی لازم نیست

گردش رنگ همان لغزش مستان گل است

غنچه سان غفلت ما باعث جمعیت ماست

ماتم و سور جهان آینه یکدگرند

مقطع آه سحر مطلع دیوان گل است

دیده ای واکن و نیرنگ تحیر دریاب