بر سر اسباب پریشانی علم را پرچم است

پیرگردیدی و شوخی یک سر مویم نشد

پیکر خم گشته ات هم چشم ابروی خم است

شعله ما را همین دود دماغ آواره کرد

آب گردیدن ز ما بی انفعالی ها نبرد

طبع ما ر چون گداز شیشه ترگشتن کم است

سعی آبی ازعرق می ریزد ما سود نیست