طبع ما ر چون گداز شیشه ترگشتن کم است

شعله ما را همین دود دماغ آواره کرد

بر سر اسباب پریشانی علم را پرچم است

آب گردیدن ز ما بی انفعالی ها نبرد

سعی آبی ازعرق می ریزد ما سود نیست

چون نفس درسوختنها آتش ما مبهم است

بی وجود ما همین هستی عدم خواهد شدن