چون نفس درسوختنها آتش ما مبهم است

آب گردیدن ز ما بی انفعالی ها نبرد

طبع ما ر چون گداز شیشه ترگشتن کم است

سعی آبی ازعرق می ریزد ما سود نیست

بی وجود ما همین هستی عدم خواهد شدن

تا درتن آیینه پیداییم عالم عالم است

ازتعلق یک سر مو قطع ننمودیم حیف