بی وجود ما همین هستی عدم خواهد شدن

طبع ما ر چون گداز شیشه ترگشتن کم است

سعی آبی ازعرق می ریزد ما سود نیست

چون نفس درسوختنها آتش ما مبهم است

تا درتن آیینه پیداییم عالم عالم است

ازتعلق یک سر مو قطع ننمودیم حیف

تیغ تسلیمی که ما داریم پرنازک دم است