در بنای حیرت ازحسن تو می بینم خلل

هرقدر عرض اهلها بیش ، فرصتهاکم است

با فروغ جلوه ات نظارگی را تاب کو

رنک چون آتش افروزد سپندش شبنم است

خانه آیینه هم برپا به دیوار نم است

درس عبرتهای ما را نسخه ای درکار نیست

چشم آهو را سواد خویش سرمشق رم است