کز نقش پا علم شده ای این چه پرچم است

دل را نشان ناوک آفات کرده اند

هر دم زدن به خانه آیینه ماتم است

تسلیم راه فقر نخواهد غبارکس

اوج و حضیض قلزم امکان شکافتیم

از آبرو مگو همه جا این گهرکم است

با هیچ کس نشاید از انسان طرف شدن