تسلیم راه فقر نخواهد غبارکس

چون خامه لغزشت به زمینهای بی نم است

دل را نشان ناوک آفات کرده اند

هر دم زدن به خانه آیینه ماتم است

کز نقش پا علم شده ای این چه پرچم است

اوج و حضیض قلزم امکان شکافتیم

از آبرو مگو همه جا این گهرکم است