چون خامه لغزشت به زمینهای بی نم است

وضع فلک ز ششجهت آواز می دهد

کای بیخبر بلند مجین پایه ات خم است

عمری زخود روی که به فرسودگی رسی

دل را نشان ناوک آفات کرده اند

هر دم زدن به خانه آیینه ماتم است

تسلیم راه فقر نخواهد غبارکس