مرگ شاید دل از اسباب هوس پردازد

رگ این برگ گلم جاده راه عدم است

آنقدر نیست درین عرصه نمایان گشتن

سر مویی اگر از خویش برآیی علم است

ور نه در ملک نفس صافی آیینه کم است

رحم بر شبنم ما کن که درین عبرتگاه

آب گردیدن و از خود نگذشتن ستم است