آب گردیدن و از خود نگذشتن ستم است

مرگ شاید دل از اسباب هوس پردازد

ور نه در ملک نفس صافی آیینه کم است

رحم بر شبنم ما کن که درین عبرتگاه

دیده در خواب عدم هم مژه بر هم نزند

گر بداند که تماشا چه قدر مغتنم است

حسن بی مشق تامل نگذشت از دل ما