نفس صبح ز شبنم به تا مل نرسید

گر بداند که تماشا چه قدر مغتنم است

حسن بی مشق تامل نگذشت از دل ما

صفحه حیرت آیینه عجب خوش قلم است

رشته ی عمر ز اشکم به گره متهم است

می چکد سجده ز سیمای نمودم بیدل

شاهد حال من آیینه نقش قدم است