ز بال افشانی ام قطع نظرکن

هنوزم شور مستی ناتمام است

اگر بی دستگاهم غم ندارم

چو هندویم سیه بختی غلام است

که صید من نگاه چشم دام است

من و میخانه دیدارکانجا

مژه تا بازگردد خط جام است