نفس گر می کشی چون می حرام است

جهان زندان نومیدی ست اما

دمی کز خود برآیی سیر بام است

درتن محفل به حکم شرع تسلیم

به طبع اهل دنیا پختگی نیست

ثمر چندان که سرسبز است خام است

اسیری شهپر آزادی ماست