ازکواکب چرخ هم داغ بساط نردماست

حال دل صد گل ز چاک سینه ما روشن است

صد سحر بوی جگر در رهن آه سرد ماست

بسکه در دل مهره شوق سویدا چیده ایم

عضوعضوماجراحت زار حسرتهای اوست

هر دلی کز باد الفت خون شود همدرد ماست

آفتابی در سواد یاس غربت گو مباش