بی رنگی این شیشه ز آفات سلیم است

طبعی که امیدش اثر آماده بیم است

گر خود همه فردوس بود ننگ جحیم است

بر طینت آزاد شکستی نتوان بست

در دهر نه تنها من و تو بسمل یاسیم

گر بازشکافی دل هر ذره دو نیم است

صد زخم دل ایجادکن ازکاوش حسرت