در دهر نه تنها من و تو بسمل یاسیم

گر خود همه فردوس بود ننگ جحیم است

بر طینت آزاد شکستی نتوان بست

بی رنگی این شیشه ز آفات سلیم است

گر بازشکافی دل هر ذره دو نیم است

صد زخم دل ایجادکن ازکاوش حسرت

چون سکه گرت چشم هوس بر زر و سیم است