طرح چه آبرو فکند قطره ازگهر

چون گل همان تبسم ما خونبهای ماست

روشن نکرده ایم چو شبنم درین بساط

غیر از عرق که آینه مدعای ماست

ما رفته ایم و آبله پا به جای ماست

دامن فشانتر ازکف دست تجردیم

رنگی که جز شکست نبندد حنای ماست