دامن فشانتر ازکف دست تجردیم

غیر از عرق که آینه مدعای ماست

طرح چه آبرو فکند قطره ازگهر

ما رفته ایم و آبله پا به جای ماست

رنگی که جز شکست نبندد حنای ماست

ویرانی دل این همه تعمیر داشته ست

نه آسمان غبار شکست بنای ماست