نه آسمان غبار شکست بنای ماست

دامن فشانتر ازکف دست تجردیم

رنگی که جز شکست نبندد حنای ماست

ویرانی دل این همه تعمیر داشته ست

درآتش افکنند و ننالیم چون سپند

خودداری که عقده بال صدای ماست

در قید جسم ، ساز سلامت چه ممکن است