در قید جسم ، ساز سلامت چه ممکن است

نه آسمان غبار شکست بنای ماست

درآتش افکنند و ننالیم چون سپند

خودداری که عقده بال صدای ماست

این خاک سخت تشنه آب بقای ماست

از فقر سر متاب کز اسباب اعتبار

کس آنچه در خیال ندارد برای ماست