با نفس ، سرمایه ای گر هست ازخود رفتن است

زندگی را شغل پرواز فنا جزوتن است

نبض امکان را که دارد شور چندین اضطراب

همچو تار ساز در دل هیچ و بر لب شیون است

بگذر از اندیشه یوسف که درکنعان ما