همچو تار ساز در دل هیچ و بر لب شیون است

زندگی را شغل پرواز فنا جزوتن است

با نفس ، سرمایه ای گر هست ازخود رفتن است

نبض امکان را که دارد شور چندین اضطراب

بگذر از اندیشه یوسف که درکنعان ما

یا نسیم پیرهن یا جلوه ی پیراهن است

هیچکس سر برنیاورد ازگریبان عدم