از نفس باید سراغ وحشت هستی گرفت

آن که ز مردان به مردی باج می گیرد زن است

اینقدر اسباب اوهامی که برهم چیده ایم

تا نفس بر خویش جنبیده است گرد دامن است

شعله ها را دود پیشاهنگ ساز رفتن است

تا خیالش را زتاریکی نیفزاید ملال

در شبستان سویدا شمع داغم روشن است