دست قدرت چون تهی شد با گریبان دشمن است

آتشی در جیب دل دزدیده ام کز سوز آن

مو بر اعضایم چو گلخن دود چشم روزن است

هیچ سودایی بتر از زحمت افلاس نیست

از وداع غنچه آغوش گل انشا کرده ایم

بی گریبانی تماشاگاه چندین دامن است

بیدل از چشم تحیرپیشگان نم خواستن