گر تامل محرم سامان این دریا شود

رنگ و بوی گل کمین ساز ادای جستن است

الفت بعد از جدایی سخت محکم می شود

رشته را پیوند دشوار است تا نگسستن است

از تهی دستی گهر همچون حباب آبستن است

تاکی ای بیدرد دل را خوار خواهی دشتن

شیشه دری ه بر سنگش زدن نشکستن است