ماجرای اشک و مژگان تا کجا گیرد قرار

تا نفس باقی ست در پیراهن ما سوزن است

سر به صد کسوت فروبردیم و عریانی بجاست

وضع رسوایی که ما داریم گویا سوزن است

ما سراسر آبله ، عالم سراپا سوزن است

می کشد سررشته کار غرور آخر به عجز

گر همه امروز شمشیر است ، فردا سوزن است