می کشد سررشته کار غرور آخر به عجز

وضع رسوایی که ما داریم گویا سوزن است

ماجرای اشک و مژگان تا کجا گیرد قرار

ما سراسر آبله ، عالم سراپا سوزن است

گر همه امروز شمشیر است ، فردا سوزن است

زحمت تدبیر بیش از کلفت واماندگی ست

زخم خار این بیابان را مداوا سوزن است