دورگرد وصلم اما در تماشاگاه شوق

یک تن عریان من با صد زمستان آشناست

جور حسن و صبر عاشق توام یکدیگرند

با خدنگ او دل من همچو پیکان آشناست

با دلم تیر نگاهش تا به مژگان آشناست

نیستم آگه چه گل می چینم از باغ جنون

اینقدر دانم که دستم باگریبان آشناست