خالی از خویش شدن صورت مینای من است

خودگدازی غم کیفیت صهبای من است

عبرتم ، سیر سراغم همه جا نتوان کردن

چشم بر خاک نظر دوخته ، جویای من است

سازگمگشتی ام ، این همه توفان دارد